Het eerste nestje van Ninad Giri Tibetaanse terriërs

Planning september 2009
 

	X
Hawi-Ma-Lou I'Little Stuart (Stuart)		Kizz from a Rose van Ayrasans (Noa)
geboortedatum: 07-05-2004		geboortedatum: 17-11-2007
HD-B oogonderzoek vrij (22-05-2009) DNA profile registered		HD-A oogonderzoek vrij (25-08-2009) DNA profile registered
Internationaal Kampioen 2006 Belgisch Kampioen 2007 Nederlands Kampioen 2007		Nederlands Jeugdkampioen 2009

De stamboom van de puppy's

De dekking

27 augustus 2009

1^e dag van haar loopsheid. Op de 8^e dag gaan we bij de dierenarts bloedprikken om het progesteron te laten bepalen. Dit herhalen we om de andere dag tot het progesteron de juiste waarde heeft. Normaal is het progesteron 0, als een teefje dekrijp is, staat het progesteron op 10. Daarna ben je te laat en moet je tot de volgende loopsheid wachten.

3 september 2009 (donderdag)

Bloedprikken, progesteron staat nog op 0.

5 september 2009 (zaterdag)

Bloedprikken, progesteron staat nog op 0. De dierenarts raadt ons aan maandag toch maar met haar naar de reu te gaan.

6 september 2009 (zondag)

We vertrekken naar Schin op Geul, waar we voor een onbepaald aantal dagen een caravan hebben gehuurd, zodat we niet te ver van Hasselt (België) af zitten, waar Stuart woont in de kennel Baba Raja Dipankara van Ingrid Janssens.

7 september 2009 (maandag)

Vandaag ontmoeten Stuart en Noa elkaar. Het klikt meteen tussen de twee, maar wat ze ook proberen, het lukt niet. We besluiten een paar uur Hasselt in te gaan om het later nog een keer te proberen. Ook bij deze nieuwe poging geen resultaat. Er zit niets anders op dan weer te vertrekken naar Schin op Geul.

8 september 2009 (dinsdag)

's Morgens vertrekken we weer naar Hasselt en opnieuw doen Stuart en Noa hun best, maar het lukt niet. Zou het dan toch nog te vroeg zijn. Om dat zeker te weten gaan we naar de dierenkliniek in Hasselt om opnieuw progesteron te laten prikken. Een paar uur later krijgen we bericht dat het progesteron op 10,3 staat. Het moet dus nu gebeuren anders zijn we te laat en gelukkig het lukt. We vertrekken weer naar Schin op Geul.

9 september 2009 (woensdag)

's Morgens gaan we weer naar Hasselt om Noa nog een keer door Stuart te laten dekken. Daarna gaan we terug naar Raalte. Nu maar hopen dat het 'raak' is.

Zo verliep ons 'uitje' naar het mooie Limburg, er was weinig tijd overgebleven om eens een lekkere lange wandeling te maken.

De dracht

De eerste 3 weken

De eerste weken is er niets te merken aan Noa. Na 2 weken wordt ze heel rustig, slaapt ze de hele dag, wordt heel aanhankelijk en kan wel een uur bij je op schoot zitten.

Aan het einde van de derde week gaat ze in hongerstaking, het lijkt wel of ze misselijk is.

De volgende 3 weken

Op 3 oktober is de IJsselshow in Zwolle. Ik had haar daar al in juli voor opgegeven en we zijn dan ook maar gegaan. Maar het was niet zo'n succes. Ze kreeg wel weer een 1 U (Uitmuntend), maar de echte spirit ontbrak.

Op de dertigste dag van haar dracht hebben we bij de dierenarts een echo laten maken. Ja hoor, Noa was drachtig, maar dat hadden we aan haar veranderde gedrag allang gemerkt. Over hoeveel pups ze zou krijgen wilde de dierenarts zich niet uitlaten, hij dacht 4 of 5. Dat bleef dus nog een verrassing.

Als ze 5 weken drachtig is, gaat ze 5 dagen logeren bij onze dochter Daniëlle, haar man Edvar en onze pasgeboren kleinzoon Thorben. Ik weet zeker dat ze het daar heel erg naar haar zin heeft gehad. Als we terugkomen van ons tripje naar Madrid, dat we al in het voorjaar geboekt hadden, valt het ons op hoe hard ze gegroeid is. Haar voer wordt aangepast van adultvoer naar puppybrokken.

De laatste 3 weken

Normaal slaapt ze 's nachts in haar bench met het deurtje dicht. Als ze 6 weken drachtig is laten we voortaan het deurtje open.

De werpkist wordt in de kamer gezet als ze 7 weken drachtig is. Zo nu en dan gaat ze de inhoud, vetbedje en kranten, even verbouwen tot een grote puinhoop en blijft er ook een poosje liggen.

Als ze ruim 7 weken drachtig is, gaan we haar buikje scheren, zodat de pups straks goed bij haar tepels kunnen. Jammer van haar mooie vacht, maar het moet nu eenmaal.

Vanaf de 56^ste dag gaat ze in hongerstaking, maar ze moet nog 7 dagen als de pups komen op de dag waarop ze is uitgeteld. Ze is kogelrond. Het lopen valt haar zwaar. De wandelingetjes worden elke dag korter.

Geboorte

Donderdag 5 november 2009

Op de 58^ste dag is ze 's morgens heel onrustig. Ze wandelt in de tuin tussen de planten door. Ze weet dat ze dat niet mag, maar daar trekt ze zich niets van aan. In de werpkist liggen nu, behalve het vetbedje en kranten, ook oude dekbedhoezen. Ze begint de kranten nu ook kapot te scheuren. Ze wandelt van bench naar werpkist en weer terug en probeert overal een gat te graven. Ze maakt daarbij zoveel lawaai dat de buren haar kunnen horen. Haar koetje, een zacht vinyl knuffeltje met piep, draagt ze van de bench naar de werpkist heen en weer, alsof het haar pup is. Op een bepaald moment is het helemaal stil. Ze staat in de bench. Ik ga kijken, de eerste pup is geboren, ze heeft de navelstreng al doorgebeten, de placenta al opgegeten en ze staat de pup schoon te likken. Alsof ze al heel wat ervaring heeft. Wij brengen haar pup naar de werpkist. Noa komt er dadelijk achteraan. We hangen de warme lamp op om de pup warm te houden. Zo is om 15.55 haar eerste pupje geboren, op de 58^ste dag i.p.v. op de 63^ste.

Al gauw volgen er meer. Om 20.30 heeft ze 6 pups en het lijkt erop dat haar nestje compleet is. Een fantastisch nestje van 6 pups, 3 reutjes en 3 teefjes. Urenlang blijft het stil, we bellen onze kinderen op en ook de dierenarts om een afspraak te maken voor de volgende morgen. Maar om 23.30 begint het opnieuw, er worden nog 4 pups geboren. De laatste pup komt om 01.15 ter wereld. Haar nestje bestaat nu uit 10 puppy's, 5 reutjes en 5 teefjes.

Vrijdag 6 november 2009

De volgende morgen (vrijdag) komt de dierenarts de pups onderzoeken en kijken of Noa 'leeg' is. Alles is goed. Er is alleen een teefje bij dat wel heel erg klein is, geboortegewicht 115 gram i.p.v. ongeveer 200 gram. We besluiten om haar met een flesje puppymelk te voeren. Met 9 broertjes en zusjes maakt ze geen enkele kans om mee te komen in de strijd om een tepel.

Zaterdag 7 november 2009

Zaterdagmiddag komt de dierenarts nog even om bij een aantal pups de bijklauwtjes te verwijderen. Bijklauwtjes zijn a.h.w. vijfde teentjes aan de achterpootjes, die binnen 3 of 4 dagen verwijderd moeten worden, tenminste bij de Tibetaanse terriër. Ook brengt hij een maagsonde mee om de puppymelk rechtstreeks in het maagje van het kleine teefje te brengen. Maar het mag allemaal niet baten. Nog dezelfde dag sterft ons kleinste teefje. Het geeft een goed gevoel dat we in elk geval alles geprobeerd hebben om haar te behouden, maar misschien is het wel beter zo.

Waar we veel meer moeite mee hebben, is dat we een aantal uren later het een-na-grootste teefje uit het nest (210 gram bij de geboorte) dood in de werpkist vinden. Om het bekje zit een vliesje van opgedroogde melk of opgedroogd slijm. Eerst denken we dat Noa per ongeluk op haar is gaan liggen of is gaan staan. Dat maakt het er allemaal niet rustiger op. Telkens als we een pup lawaai horen maken, gaat een van ons kijken, maar 24 uur per dag houd je dat niet vol. Van de dierenarts horen we een aantal dagen later, dat de pup waarschijnlijk gestikt is in de melk. Als ze het overleefd zou hebben, zou ze longontsteking hebben opgelopen. Maar het blijft heel erg jammer.

Zo is Noa's nestje in korte tijd van 10 naar 8 pups geslonken. De overgebleven pups groeien allemaal goed.

Met Noa hebben we wel een beetje medelijden. Voordat de pups geboren werden, woog ze ruim 14 kg. Vlak na de geboorte van de pups weegt ze nog maar 10 kg. Ook is ze doodmoe. Als de pups bij haar liggen te drinken, ligt zij diep te slapen en snurkt het uit. Vlak daarna liggen de pups uitgeteld op een hoopje en begint zij met de poetsronde. Ze is een heel goed moedertje en we hebben spijt, dat we even gedacht hebben, dat zij zelf op het teefje is gaan liggen of staan.

Foto's van Noa en haar pups op de pagina Puppy's.