Hoe het allemaal begon

Eerst even voorstellen

Wij zijn Henk en Riet Horenberg en wonen, samen met onze honden Noa en Chloë (een dochter van Noa), aan de rand van het gezellige dorp Raalte in de provincie Overijssel. Raalte ligt tussen Zwolle, Deventer en Almelo.

Het begin

In 1988 besloten we om onze eerste hond te kopen. Een hond was al jarenlang de enige wens van onze toen twaalfjarige dochter. Wij wisten al heel lang dat, als we ooit een hondje zouden kopen, het een teefje zou worden en dat we haar Tarka zouden noemen, de naam van een ottertje uit een Walt Disneyfilm. We zijn begonnen om in boeken op zoek te gaan naar het ras van onze keuze. Daarna zijn we een kijkje gaan nemen bij een aantal fokkers van verschillende rassen. We zochten een ras, niet te groot en niet te klein, als het even kon met heel veel haar. Het moest een echte familiehond worden. Ze moest intelligent, vrolijk, speels, niet strijdlustig en overal voor in zijn. Al gauw wisten we het zeker, het moest een Tibetaanse terriër worden.

Onze eerste hond

Tarka Op 18 september 1988 werd ons eerste Tibetaantje geboren, Chatarka Precious Diamond en natuurlijk hebben we haar Tarka genoemd. Jarenlang hebben we een geweldige hond aan haar gehad, tot het op 16 december 2005 echt niet meer ging en we haar hebben laten inslapen. Tarka was toen ruim 17 jaar.
Omdat de kinderen ondertussen de deur uit waren, Henk weliswaar gestopt was met werken, maar zijn vrijheid wilde houden en ik nog werkte, zijn we niet aan een nieuwe hond begonnen. Tot ik in september 2007 ook stopte met werken.

Eens een Tibetaan altijd een Tibetaan

Al voordat ik echt met werken stopte, stond het voor mij vast. Ik wilde weer een hond en onze volgende hond moest weer een Tibetaantje zijn. Ondertussen had ik al met verschillende fokkers contact gehad. Eigenlijk wilde ik graag een hondje met een hele andere kleur dan Tarka, maar uiteindelijk viel de keus toch op een zwart met wit hondje, net als Tarka. Op 17 november 2007 werd ons tweede Tibetaantje geboren, Kizz from a Rose van Ayrasans. We hebben haar Noa genoemd.

Wel of niet een keer een nestje pups

Bij Tarka waren we van plan om haar een keertje te laten dekken, maar omdat ik na een paar jaar een baan kreeg, is het er nooit van gekomen.
Toen we Noa uitzochten hielden we er rekening mee, dat we toch een keertje met haar wilden fokken. Het leek me zo leuk om dat een keertje mee te maken.
We zouden het dan wel doen volgens de regels van:

	de rasvereniging, de Tibetaanse Terriër Club Nederland (T.T.C.N.) en
	de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied in Nederland

Dat hield in dat we in ieder geval een aantal keren met haar naar een tentoonstelling zouden moeten. Toen Noa een poosje bij ons woonde, kwam er niets meer van dat voornemen terecht, tot we naar de afstammelingendag gingen.

De afstammelingendag in Bergen op Zoom op 7 september 2008

Eigenlijk hoopten we enkele van de nestgenootjes van Noa terug te zien, maar helaas was Noa de enige van haar nest. Alle jonge honden werden bekeken door keurmeester mw. R. Lochs-Romans. Van elke hond schreef ze een keuringsrapportje. Noa werd beoordeeld op 14 punten en tot onze verbazing kreeg ze 14 x uitmuntend. Op de terugweg keken we elkaar aan, moeten we dan toch maar een keertje met haar fokken?

Overleg met de fokker van Noa (Ellen Blaak)

De volgende dag heb ik eerst Ellen maar eens opgebeld en haar bestookt met een heleboel vragen, maar eigenlijk stond ons besluit al vast. We gingen het gewoon een keertje doen.

Wat moest er allemaal gebeuren

	Eerst ben ik lid geworden van de rasvereniging, de Tibetaanse Terriër Club Nederland (T.T.C.N.).
	Vervolgens ben ik met Noa naar de ringtraining gegaan. Als je volgens de rasvereniging wilt fokken, moet ze tenminste 4 keer geshowd worden, onder tenminste 2 verschillende keurmeesters en daarbij minimaal 2 keer 'zeer goed' halen. Haar showuitslagen staan vermeld op de pagina Noa.
	Er moet een heuponderzoek (heupdysplasie) worden gedaan, waarbij de uitslag HD-A, HD-B of HD-C moet zijn. Bij een andere uitslag wordt het afgeraden om met de hond te fokken. Bovendien mag bij HD-C alleen maar een combinatie gemaakt worden met een hond met HD-A. De uitslag van het onderzoek bij Noa was HD-A, beter kon niet.
	Ze moet een oogonderzoek (erfelijke oogaandoeningen) ondergaan. Dit onderzoek heeft ze gehad op 25 augustus 2009. De uitslag moet tenminste 'voorlopig vrij' zijn. De uitslag bij Noa was VRIJ van alle oogziekten.
	Om de toekomstige puppies een 'dure' naam te kunnen geven, heb ik een kennelnaam aangevraagd. Dat was nog niet zo eenvoudig. Je moest 5 namen opgeven. Ik ben wekenlang aan het zoeken geweest om namen te vinden met een passende betekenis, die ook nog leuk klonken. De eerste keus is 'Ninad Giri' geworden. 'Ninad' betekent: sound, gentle sound of water. 'Giri' betekent: mountain. Met een beetje fantasie paste dat goed bij onze achternaam 'Horenberg'. Gelukkig kreeg ik op 18 juni 2009 bericht, dat de aanvraag voor kennelnaam NINAD GIRI gehonoreerd was.
	Vanaf 01-07-2009 is het verplicht om het DNA-profiel van de hond te laten bepalen, als je met de hond wilt fokken. Noa's DNA-certificaat heb ik ontvangen.
	Eigenlijk zou het ook wel leuk zijn om een eigen website te maken en zoals je ziet is die er ook gekomen.

	Het allerbelangrijkste: op zoek gaan naar een reu, die qua gezondheid, uiterlijk en karakter goed bij Noa past. We hebben voor Noa een gezonde, hele mooie, lieve, rustige reu gevonden. Nu maar hopen dat zij dat ook vindt. Op dit moment (4 september 2009) is ze loops. Zodra het tijd is, vertrekken we naar België om Noa en Stuart met elkaar kennis te laten maken. Hopelijk klikt het.
	Op 8 september 2009 heeft Noa haar date gehad. Ze was het helemaal eens met onze keuze. Nu maar hopen dat het 'raak' is.
	Bij de dierenarts hebben we op donderdag 8 oktober een echo laten maken en ja hoor Noa is drachtig, dus ...